رای وحدت رویه شماره 816 مورخ 1400/09/16 هیات عمومی دیوان عالی کشور | صلاحیت دادگاه در امور قیمومت با تغییر اقامتگاه محجور
توضیح ثبت‌شده در بنیان
با عنایت به اینکه قانون‌گذار در ماده ۴۸ قانون امور حسبی، با هدف تسریع در رسیدگی به امور قیمومت، دادگاه محل اقامت محجور را برای رسیدگی به این امور صالح دانسته است، بنابراین، در مواردی که پس از تعیین قیم، اقامتگاه قانونی محجور تغییر کند، دادگاه و دادسرای محل اقامت جدید محجور برای رسیدگی و اقدام به امور مذکور صالح است و مفاد ماده ۵۴ قانون یاد شده با توجه به فلسفه وضع ماده صدر‌الذکر، منصرف از این موارد است.
جایگاه این سند
این سند رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور است. قلمرو و اعتبار کنونی آن باید با متن کامل، مبنای قانونی و تحولات بعدی سنجیده شود.
وضعیت بررسی
روش بررسی
مشخصات سند و پیوند منبع بررسی شده
دسترسی به متن
دسترسی به متن از طریق پیوند خارجی؛ متن کامل در بنیان میزبانی نمی‌شود
این اطلاعات وضعیت بررسی و دسترسی در زمان ثبت مدخل را گزارش می‌کند و به معنی تأیید اعتبار کنونی یا جامع‌بودن سوابق مرتبط نیست.
مدخل‌های مرتبط
رأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 819 مورخ 1401/01/16 هیأت عمومی دیوان عالی کشور | امکان اسقاط حق تجدیدنظرخواهی و تأثیر آن بر فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · کیفری
رای وحدت رویه شماره 770 مورخ 1397/04/26 هیات عمومی دیوان عالی کشور | تفاوت تعزیر منصوص شرعی و تعزیرات قانونی در اعمال تخفیف و احتساب ایام بازداشت
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 796 مورخ 1399/07/01 هیات عمومی دیوان عالی کشور | تأثیر قانون جدید بر قابلیت فرجام‌خواهی آراء کیفری با توجه به قوانین مجری زمان صدور
مشاهدهٔ مدخلاین صفحه پاسخ حقوقی یا جایگزین بررسی پرونده نیست. برای استناد، متن کامل سند، قوانین مرتبط و تحولات بعدی را بررسی کنید.