رای وحدت رویه شماره 819 مورخ 1401/01/16 هیأت عمومی دیوان عالی کشور | امکان اسقاط حق تجدیدنظرخواهی و تأثیر آن بر فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور
توضیح ثبت‌شده در بنیان
در مواردی که یکی از طرفین در مهلت تجدیدنظر با اسقاط حق تجدیدنظرخواهی خود، فرجام‌خواهی کرده است، با توجه به اینکه حق تجدیدنظرخواهی مانند دیگر حقوق، اصولاً قابل اسقاط است و به ویژه با عنایت به اینکه اسقاط این حق، با انتخاب حق فرجام‌خواهی و به منظور تسریع انجام شده است و منافاتی نیز با حقوق طرف دیگر دعوا ندارد، بنابراین موضوع مشمول اطلاق صدر ماده ۳۶۷ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ است و به فرجام‌خواهی مذکور در دیوان عالی کشور رسیدگی می‌شود و چون مورد از شمول ماده ۳۳۳ این قانون خروج موضوعی دارد، مفاد این ماده نمی‌تواند نافی آن باشد.
جایگاه این سند
این سند رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور است. قلمرو و اعتبار کنونی آن باید با متن کامل، مبنای قانونی و تحولات بعدی سنجیده شود.
وضعیت بررسی
روش بررسی
مشخصات سند و پیوند منبع بررسی شده
دسترسی به متن
دسترسی به متن از طریق پیوند خارجی؛ متن کامل در بنیان میزبانی نمی‌شود
این اطلاعات وضعیت بررسی و دسترسی در زمان ثبت مدخل را گزارش می‌کند و به معنی تأیید اعتبار کنونی یا جامع‌بودن سوابق مرتبط نیست.
مدخل‌های مرتبط
رأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 855 مورخ 1403/09/13 هیات عمومی دیوان عالی کشور | حق فرجام‌خواهی در پرونده‌های غیرقابل‌تفکیک پس از صدور رأی تجدیدنظر
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 796 مورخ 1399/07/01 هیات عمومی دیوان عالی کشور | تأثیر قانون جدید بر قابلیت فرجام‌خواهی آراء کیفری با توجه به قوانین مجری زمان صدور
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 817 مورخ 1400/09/16 هیات عمومی دیوان عالی کشور | عدم قابلیت فرجام‌خواهی آراء اعسار از پرداخت دیه در دادگاه‌های کیفری یک
مشاهدهٔ مدخلاین صفحه پاسخ حقوقی یا جایگزین بررسی پرونده نیست. برای استناد، متن کامل سند، قوانین مرتبط و تحولات بعدی را بررسی کنید.