رای وحدت رویه شماره 796 مورخ 1399/07/01 هیات عمومی دیوان عالی کشور | تأثیر قانون جدید بر قابلیت فرجامخواهی آراء کیفری با توجه به قوانین مجری زمان صدور
توضیح ثبتشده در بنیان
نظر به اینکه مطابق قسمت دوم ماده 9 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 آراء صادره از حیث قابلیت اعتراض، تجدیدنظر و فرجام تابع قوانین مجری در زمان صدور آن است و این حکم که یکی از قواعد تضمینکننده حقوق مکتسب اصحاب دعوا است، در امور کیفری نیز جاری است و به همین سبب حکم مندرج در بند «الف» ماده 11 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 مبنی بر اجرای فوری قوانین مربوط به صلاحیت، منصرف از قاعده مذکور است. بنابراین، چنانچه رای دادگاه کیفری با توجه به درجه مجازات قانونی جرم در زمان صدور، مطابق ماده 428 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، قابل فرجام در دیوان عالی کشور باشد، کاهش مجازات بهموجب قانون جدید تاثیری در قابلیت فرجام رای ندارد.
جایگاه این سند
این سند رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور است. قلمرو و اعتبار کنونی آن باید با متن کامل، مبنای قانونی و تحولات بعدی سنجیده شود.
وضعیت بررسی
روش بررسی
مشخصات سند و پیوند منبع بررسی شده
دسترسی به متن
دسترسی به متن از طریق پیوند خارجی؛ متن کامل در بنیان میزبانی نمیشود
این اطلاعات وضعیت بررسی و دسترسی در زمان ثبت مدخل را گزارش میکند و به معنی تأیید اعتبار کنونی یا جامعبودن سوابق مرتبط نیست.
مدخلهای مرتبط
رأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 817 مورخ 1400/09/16 هیات عمومی دیوان عالی کشور | عدم قابلیت فرجامخواهی آراء اعسار از پرداخت دیه در دادگاههای کیفری یک
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 819 مورخ 1401/01/16 هیأت عمومی دیوان عالی کشور | امکان اسقاط حق تجدیدنظرخواهی و تأثیر آن بر فرجامخواهی در دیوان عالی کشور
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 834 مورخ 1402/05/24 هیات عمومی دیوان عالی کشور | لزوم ذکر علت تعیین حبس بیش از حداقل در حکم دادگاه و امکان اعاده دادرسی در صورت عدم رعایت آن
مشاهدهٔ مدخلاین صفحه پاسخ حقوقی یا جایگزین بررسی پرونده نیست. برای استناد، متن کامل سند، قوانین مرتبط و تحولات بعدی را بررسی کنید.