رای وحدت رویه شماره 770 مورخ 1397/04/26 هیات عمومی دیوان عالی کشور | تفاوت تعزیر منصوص شرعی و تعزیرات قانونی در اعمال تخفیف و احتساب ایام بازداشت
توضیح ثبتشده در بنیان
مستنبط از مقررات ماده 18 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 تعزیر، مجازاتی است که در موارد ارتکاب محرمات شرعی یا نقض مقررات حکومتی تعیین و اعمال میشود و کیفیت اجرا و مقررات مربوط به تخفیف، تعلیق، سقوط و سایر احکام مربوط به آن به موجب قانون تعیین میشود و در ماده 115 این قانون به دادگاه اجازه داده شده، مقررات راجع به تخفیف مجازات را در کلیه جرائم تعزیری اعمال کند و در تبصره دوم آن «تعزیر منصوص شرعی» که نوع و مقدار آن همانند مجازاتهای حدی، غیر قابل تغییر دانسته شده است. لذا با توجه به اینکه در ماده 637 قانون تعزیرات میزان تعزیر به اختیار قاضی واگذار شده، این تعزیر منصوص شرعی نیست و مشمول مقررات تخفیف و احتساب ایام بازداشت قبلی قرار میگیرد.
جایگاه این سند
این سند رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور است. قلمرو و اعتبار کنونی آن باید با متن کامل، مبنای قانونی و تحولات بعدی سنجیده شود.
وضعیت بررسی
روش بررسی
مشخصات سند و پیوند منبع بررسی شده
دسترسی به متن
دسترسی به متن از طریق پیوند خارجی؛ متن کامل در بنیان میزبانی نمیشود
این اطلاعات وضعیت بررسی و دسترسی در زمان ثبت مدخل را گزارش میکند و به معنی تأیید اعتبار کنونی یا جامعبودن سوابق مرتبط نیست.
مدخلهای مرتبط
رأی وحدت رویه · کیفری
رای وحدت رویه شماره 815 مورخ 1400/08/18 هیات عمومی دیوان عالی کشور | قسامه بهعنوان دلیل اثبات حق خصوصی در جرایم و محدودیتهای آن در تعیین مجازات تعزیری
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · کیفری
رای وحدت رویه شماره 813 مورخ 1400/05/19 هیات عمومی دیوان عالی کشور | تأثیر توبه متهم بر تخفیف یا سقوط مجازات در جرایم تعزیری پیش از قطعیت حکم
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 796 مورخ 1399/07/01 هیات عمومی دیوان عالی کشور | تأثیر قانون جدید بر قابلیت فرجامخواهی آراء کیفری با توجه به قوانین مجری زمان صدور
مشاهدهٔ مدخلاین صفحه پاسخ حقوقی یا جایگزین بررسی پرونده نیست. برای استناد، متن کامل سند، قوانین مرتبط و تحولات بعدی را بررسی کنید.