رای وحدت رویه شماره 793 مورخ 1399/05/14 هیات عمومی دیوان عالی کشور | قابلیت فرجام‌خواهی قرار رد دادخواست اعاده دادرسی در دعاوی اثبات وقفیت بر اساس بند (ب) ماده 368 قانون آیین دادرسی مدنی
توضیح ثبت‌شده در بنیان
نظر به اینکه بند (ب) ماده 368 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرارهای مذکور در آن بند را مشروط به اینکه اصل حکم راجع به آنها قابل رسیدگی فرجامی باشد، قابل فرجام‌خواهی دانسته است و با عنایت به اینکه قرار رد دادخواست اعاده دادرسی دعوی اثبات وقفیت، صادره از دادگاه تجدیدنظر استان به لحاظ اینکه اصل حکم راجع به آن قابل فرجام‌خواهی و جزء موارد احصائی در بند مذکور است، قرار مذکور به تبع حکم نیز قابل فرجام‌خواهی است.
جایگاه این سند
این سند رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور است. قلمرو و اعتبار کنونی آن باید با متن کامل، مبنای قانونی و تحولات بعدی سنجیده شود.
وضعیت بررسی
روش بررسی
مشخصات سند و پیوند منبع بررسی شده
دسترسی به متن
دسترسی به متن از طریق پیوند خارجی؛ متن کامل در بنیان میزبانی نمی‌شود
این اطلاعات وضعیت بررسی و دسترسی در زمان ثبت مدخل را گزارش می‌کند و به معنی تأیید اعتبار کنونی یا جامع‌بودن سوابق مرتبط نیست.
مدخل‌های مرتبط
رأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 796 مورخ 1399/07/01 هیات عمومی دیوان عالی کشور | تأثیر قانون جدید بر قابلیت فرجام‌خواهی آراء کیفری با توجه به قوانین مجری زمان صدور
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · آیین دادرسی
رای وحدت رویه شماره 819 مورخ 1401/01/16 هیأت عمومی دیوان عالی کشور | امکان اسقاط حق تجدیدنظرخواهی و تأثیر آن بر فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · خانواده
رای وحدت رویه شماره 769 مورخ 1397/04/26 هیات عمومی دیوان عالی کشور | صلاحیت ذاتی دادگاه خانواده و نقش دیوان عالی کشور در حل اختلافات صلاحیتی
مشاهدهٔ مدخلاین صفحه پاسخ حقوقی یا جایگزین بررسی پرونده نیست. برای استناد، متن کامل سند، قوانین مرتبط و تحولات بعدی را بررسی کنید.