رای وحدت رویه شماره 806 مورخ 1399/11/14 هیات عمومی دیوان عالی کشور | شرایط مسئولیت بیمهگر در قبال راننده مسبب حادثه فاقد گواهینامه در قانون بیمه اجباری
توضیح ثبتشده در بنیان
با توجه به ماده 15 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث، این ماده به زیاندیدگان ثالث اختصاص دارد و نه راننده مسبب حادثه. در صورتی که راننده مسبب حادثه فاقد گواهینامه باشد، بیمهگر مسئولیتی برای پرداخت خسارت به او ندارد. شرط دارا بودن گواهینامه رانندگی برای پرداخت خسارت به راننده مسبب حادثه در آییننامه اجرایی ماده 3 قانون بیمه اجباری پیشبینی شده و به تصویب شورای عالی بیمه رسیده است. بنابراین، بیمهگر مسئولیتی برای پرداخت خسارت بدنی به راننده مسبب حادثه فاقد گواهینامه ندارد.
جایگاه این سند
این سند رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور است. قلمرو و اعتبار کنونی آن باید با متن کامل، مبنای قانونی و تحولات بعدی سنجیده شود.
وضعیت بررسی
روش بررسی
مشخصات سند و پیوند منبع بررسی شده
دسترسی به متن
دسترسی به متن از طریق پیوند خارجی؛ متن کامل در بنیان میزبانی نمیشود
این اطلاعات وضعیت بررسی و دسترسی در زمان ثبت مدخل را گزارش میکند و به معنی تأیید اعتبار کنونی یا جامعبودن سوابق مرتبط نیست.
مدخلهای مرتبط
رأی وحدت رویه · سایر موضوعات
رای وحدت رویه شماره 781 مورخ 1398/06/26 هیات عمومی دیوان عالی کشور | الزام پوشش بیمه شخص ثالث برای رانندگان تحت قوانین برنامه پنجساله پنجم توسعه و قانون بیمه اجباری 1395
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · اجرای احکام
رای وحدت رویه شماره 825 مورخ 1401/07/26 هیات عمومی دیوان عالی کشور | نقش دادستان و جانشینان در اجرای احکام کیفری و حق درخواست اعاده دادرسی بر اساس قانون آیین دادرسی کیفری
مشاهدهٔ مدخلرأی وحدت رویه · حقوقی
رای وحدت رویه شماره 869 مورخ 1404/06/25 هیات عمومی دیوان عالی کشور | ماهیت و مبنای محاسبه خسارت بدنی راننده مقصر حادثه ناشی از وسایل نقلیه
مشاهدهٔ مدخلاین صفحه پاسخ حقوقی یا جایگزین بررسی پرونده نیست. برای استناد، متن کامل سند، قوانین مرتبط و تحولات بعدی را بررسی کنید.